گردشگري ادبي ايران طلسم شده است

زماني که حافظ با ديوان اشعارش، عاشقان شعر و ادب پارسي را مسحور کرد، فردوسي بزرگ شاهنامه را سراييد ويا سعدي اشعار عميقش را به دنيا معرفي کرد و اين آثار به زبان هاي مختلف دنيا ترجمه شد، عظيم ترين انگيزه هاي گردشگري ادبي در ايران شکل گرفت

زماني که حافظ با ديوان اشعارش، عاشقان شعر و ادب پارسي را مسحور کرد، فردوسي بزرگ شاهنامه را سراييد  ويا سعدي اشعار عميقش را به دنيا معرفي کرد و اين آثار به زبان هاي مختلف دنيا ترجمه شد، عظيم ترين انگيزه هاي گردشگري ادبي در ايران شکل گرفت اما اين انگيزه ها هيچ گاه براي جلا دادن به گردشگري ادبي در ايران تقويت نشدند.

ايران از کهن، مرکز ادبي بوده و تاريخ ادبياتش سرشار از داستان ها و آثار ادبي قابل توجه است اما صنعت گردشگري ايران هيچ زمان ياري اين دارايي هاي معنوي را نطلبيده است؛ در حالي که رابطه و ضابطه کشورهاي گردشگرپذير دنيا با گردشگري اما به شکل ديگري است.

ادبيات ايران  بعد از اسلام قدمتي 1100 ساله دارد اما قدمت آن با حساب ادبيات کهن و ادبيات پارسي ميانه به 3 هزار سال نيز مي رسد؛ اين قدمت مي تواند آثار رنگين و پر محتوايي از آثار شاخص ادبي را پيش روي دنيا بگذارد و البته انگيزه اي براي رونق گردشگري ادبي در کشور باشد.

گردشگري ادبي، نوعي از گردشگري فرهنگي است؛ در اين نوع، مکان ها و رويدادهاي پيوسته با متون ادبي و  زندگي نويسندگان از اهميت بسيار بالايي برخوردار است؛ جاذبه هاي گردشگري ادبي مي تواند شامل مسير گذر قهرمان داستاني يک کتاب و يا حتي بازديد از مکان خاصي باشد که در يک رمان از آن نام برده شده است. بازديد از مقبره يک شاعر يا نويسنده هم مي تواند جاذبه گردشگري ادبي باشد؛ استقبال از اين گونه گردشگري حتي باعث به وجود آمدن مسيرهاي طولاني پياده روي مرتبط با نويسندگان آثار ادبي همچون راه توماس هاردي شده است.

هميشه گردشگران ادبي علاقه دارند بدانند چه مکان هايي الهام بخش نوشته شدن يک اثر ادبي بوده است؛ آن ها دوست دارند بدانند که چگونه يک اثر ادبي منجر به خلق يک مکان گردشگري شده است؛ اين پديده آنقدر در دنيا وسعت پيدا کرده که امروزه نقشه هاي ادبي، راهنماهاي ادبي و حتي تورهاي ادبي راه افتاده اند تا گردشگران را در رسيدن به هدفشان کمک کنند. در عين حال موزه هاي بسياري در ارتباط با نويسندگان تاسيس شده اند؛ موزه هايي که معمولا در خانه يا محل تولد يا محل کار و فعاليت يک نويسنده داير مي شوند.

گردشگري ادبي بر آثار و شاهکارهاي ادبي روزگار قديم تمرکز دارد  اما همه کشورها مثل ايران از قدمت ادبي برخوردار نيستند؛ نتيجه اين مي شود که بسياري از کشورها در کنار کشورهاي تازه تاسيس، داستان هاي نوين گردشگري را وارد ادبيات خود مي کنند و جاذبه هاي فرضي و سمبليک را در آن قرارداده يا مقاصد گردشگري خود را در دل داستانهاي مدرن معرفي مي کنند. 

ايران هتلينگ

تاریخ : 1394/07/25
Copyright © 2015 - Iran Hoteling. All rights reserved.
.تمامی خدمات این سایت ، حسب مورد دارای مجوز های لازم از مراجع مربوطه می باشند و فعالیت های آن تابع قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران است
.کليه حقوق اين سايت متعلق به ایران هتلینگ می باشد